Dilek Günü

Etkinlik hakkında

29 Nisan, World Wish Day’dir; bazen gerçekleşen tek bir dileğin her şeyi değiştirebileceğini hatırlatan bir gün. Bu gün 2010’dan beri kutlanıyor ve insanın gözlerini doldurmadan okuyamadığı bir hikâyeye dayanıyor.

Her şeyin başladığı hikâye

29 Nisan 1980’de, Arizona’dan yedi yaşındaki Chris Greicius, lösemiyle mücadele ederken tek bir şey hayal ediyordu: polis olmak. Yerel polisler bunu öğrendi ve harekete geçmeye karar verdi. O gün Chris’e gerçek bir üniforma, kask ve rozet verildi, motosiklet üzerinde bir “sınav” yaptı ve hatta polis helikopteriyle uçtu. Arizona Kamu Güvenliği Departmanı tarafından fahri polis unvanı verilen tek kişi oldu. Dört gün sonra, 3 Mayıs’ta Chris hayatını kaybetti. Ama onun mutluluğunu görenler, bunun tek seferlik bir olay olarak kalmaması gerektiğine karar verdi. Böylece dünyanın en tanınmış yardım kuruluşlarından biri olan Make-A-Wish doğdu.

Make-A-Wish bugün

1980’den bu yana vakıf, ağır hastalıklarla yaşayan çocukların 550.000’den fazla dileğini gerçekleştirdi. Beş kıtada, 50 ülkede faaliyet gösteriyor. İlk resmî “wish kid”, yine lösemiyle yaşayan yedi yaşındaki Frank “Bopsy” Salazar’dı; onun hayali Disneyland’a gitmekti. Böylece Make-A-Wish ile Disney arasındaki uzun soluklu ortaklık da başlamış oldu.

Dilekler çok çeşitli olabiliyor: bir günlüğüne itfaiyeci olmak, en sevdiği sporcuyla tanışmak, yunuslarla yüzmek, bir yavru köpek sahibi olmak ya da sadece tüm aileyle denize gitmek. Ünlüler arasında rekor sahibi, 650’den fazla dileği gerçekleştiren güreşçi John Cena — vakıf tarihindeki herkesten daha fazla.

Neden önemli?

Araştırmalar gösteriyor ki bir dileğin gerçekleşmesi sadece güzel bir jest değil. Ağır bir teşhis almış bir çocuk için bu, hastalığın geri plana çekildiği; sevincin, umudun ve dünyanın onun yanında olduğu hissinin öne çıktığı bir an. Aileler, dilek gerçekleştikten sonra çocukların mücadele etmek için yeni bir güç bulduğunu söylüyor. Bu bir ilaç gibi çalışmıyor — daha çok yakıt gibi çalışıyor: duygusal, insani bir yakıt.

Dünyada dilek gelenekleri

• Pastadaki mumları üflemek — dumanın dileği tanrılara taşıdığına inanan antik Yunanlılardan gelen bir gelenek.
• Bir çeşmeye para atmak — günümüze kadar yaşayan bir Roma geleneği (Trevi Çeşmesi yılda yaklaşık 1,5 milyon euro “kazandırıyor”; para hayır işlerine gidiyor).
• Kayan yıldız görünce dilek tutmak — en az iki bin yıllık bir alışkanlık.
• Wishbone kırmak — Anglo-Sakson geleneği: uzun parçayı alan kişinin dileği gerçekleşir.
• Karahindiba — üfle ve bırak gitsin. Bütün tüyler uçup giderse dilek gerçekleşir. Her yaşta işe yarar.

Dilek Günü’nde ne hediye edilir?

• Make-A-Wish’e bağış — küçük bir miktar bile birinin dileğini gerçeğe biraz daha yaklaştırır. Muhtemelen hepsinden daha “gerçek” bir hediye.
• Wish Jar — güzel bir kavanoz ve küçük not kâğıtları. Herkes bir dilek yazıp içine atar. Bir yıl sonra açılır.
• Birinin küçük bir dileğini gerçekleştirmek — bir iş arkadaşının, dostun ya da çocuğun. Büyük olmak zorunda değil; bazen doğru anda verilen bir kahve, sanıldığından daha fazla şey ifade eder.
• Hayalin gerçekleşmesi üzerine bir kitap ya da film — ilham bulaşıcıdır.
• Gelecekteki kendine mektup yazmak — gelecek yıl için dileklerle. Mühürle ve gelecek yıl 29 Nisan’da aç.

Biliyor muydunuz?

Yunanlılar, söndürülen mumların dumanının Olimpos’a yükselip dileği tanrılara ulaştırdığına inanıyordu. Aradan iki bin yıl geçti, biz hâlâ pastadaki mumları üflüyoruz — ve hâlâ inanıyoruz. Belki de işin özü budur: dilek, bir şeyi değiştirmeye atılan ilk adımdır. Ve Make-A-Wish bunu her gün kanıtlıyor.